آیت الله حسن رمضانی خراسانی امشب در مراسم بزرگداشت علامه حسن زاده آملی که در مسجد مقدس جمکران برگزار شد با بیان اینکه خواص با آیت الله حسن زاده آملی آشنایی داشتند اما توده های مردم آن شناختی که می بایست از آن عزیز سفرکرده داشته باشند، کمتر دارند، اظهار داشت: در هفته ای که گذشت انسانی را از دست دادیم که در هر قرنی شاید بتوان یک نفر را مانند آن سراغ داشت.ی با اشاره به پیام مقام معظم رهبری به مناسبت رحلت علامه حسن زاده آملی گفت: در پیام جامع رهبر انقلاب حقیقت این انسان سفر کردۀ به ثمر رسیدۀ واصل منعکس شده بود و در میان همۀ عناوین برای علامه عنوان ذوالفنون را بکار بردند.

استاد فلسفه و عرفان اسلامی حوزه علمیه با تأکید براینکه عنوان ذوالفنون برای هر کسی به کار نمی برند بلکه برای انسان عالمی که علم او محدود به یک محدوده خاص نمی شود، عنوان می گردد ابراز داشت: قبل از علامه استادشان آیت الله شعرانی معنون به این عنوان بود، علامه حسن زاده نیز وارث این عالم بودند و پس از وی شایسته عنوان ذوالفنون بود.

آیت الله رمضانی با اشاره به عرفان و معنویت علامه حسن زاده آملی تصریح کرد: مقوم وجودی علامه و فصل اخیر این شخصیت را، عرفان معرفی کرد، او ریاضیدان عارف، فقیه عارف و فیلسوف عارف بود، عرفان او تمام شعب علوم او را تحت الشعاع قرار داده بود.

 

 

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه از حضرت عیسی پرسیدند با چه کسی مجالست داشته باشیم، خاطرنشان کرد: پیامبر الهی به حواریون خود فرمودند کسی که نگاه به او شما را به یاد خدا بیندازد، منطق او به علم شما بیفزاید و عمل او شما را به آخرت ترغیب کند. آیت الله حسن زاده آملی اینگونه بود.

وی در ادامه افزود: علم علامه آن قدر وافر و جامع بود که از ظرف وجودی او لبریز می شد و از لبریز آن انسان بهره مند می گشت، علامه هرگز سخنی نمی گفت مگر اینکه نکات علمی را در بر داشته باشد و نگاه علامه ما را به یاد خدا می انداخت.

شاگرد برجسته علامه حسن زاده آملی بیان کرد: علامه همواره سخن از ملکوت و سیر و سلوک الی الله می‌گفت و عمل او ما را ترغیب به آخرت می کرد چرا که دنیا محل گذر است و به هیچ کس وفا نکرده است.

آیت الله رمضانی در پایان با اشاره به این که سیره علمی بزرگان را باید مد نظر داشت و در این قافله نور قدم برداشت اظهار کرد: علامه دل به دنیا نداشت و اهل این دنیا نبود و از این عالم پر کشید، آیت الله حسن زاده آملی خدا آشنا و خداجو بود.