بعضیهادل به چه دادند؟!

به کی دادن؟!!

به یه مشت خاک… به یه مشت گِل… تکه پاره آهن….

اینها ارزششون به همین اندازه است؛ دل به اینها دادند؛ در همان قد و قواره محشور خواهند شد…

الانسان یحشر من احب

انسان با آنهایی که به آن عشق میورزد محشور میشود…

اگر انسان به یک سنگریزه دل ببندد با همان محشور میشود؛ شبیه و مشاکل آنها میشود…/اگر به یک حیوانی عشق بورزد شبیه به آن حیوان میشود /اگر به یک خانه و خانه و سرا و مقصد و امارت عشق بورزد شبیه همان میشود و با همان محشور میشود…… ارزشش به همان قدر…

و اگر کسی به خدا عشق بورزد و با خدا محشور میشود… خدا میشود به یک معنا… فانی در فی االه و باقی بالله است…

همان حدیث قدسی معروف و مشهور که در روایت داریم که از خدا به بنده خالص و پاک خود

«من الحی قیوم الذی لایموت  الی الحی القیوم الذی لا یموت»

مشاکل و مسامخ با خدا شده…

این کسی که محب و عاشق خداست این شده…

یک عده ای هم به سمت چوب و وسایل پست حقیر دل دادند و دل بستند و عاشق اونها شدند و در آن مسیر خلایق هرچه لایق…

در اینجا هم خدای تبارک و تعالی میفرماید : کسانی هستند که به غیر دل دادند و عشق به غیر خدا دادند و قطعا به همان میرسند و عده ای هم که  به خداونو و عاشق خدایند اینها هم خدا خواهند رسید /

الانسان محشور من احب

 

 

شرح کتاب اوصاف الاشراف خواجه نصیر الدین طوسی