حضرت امام رحمه الله علیه از این فیلم گاو به عنوان یک فیلم موفق ستایش کردند؛ رمز این ستایش همین بود که عشق به گاو، آن شخص را به این درجه رسانده بود که دیگر صدای او و حرکات او و نشست و برخاست او درست شده بود مثل صدا و حرکات گاو …

عشق انسان را به مشاکلت محبوب و معشوق میرساند و میشود مثل او؛ انسان خداجوی که مرید حق است و بعد شائق و مشتاق حق و در نهایت عاشق به حق؛ واصل به حق و فانی به حق میشود سرتا پا حق!…چیزی از غیر ماسوا از او باقی نمی ماند، چه بفرمایید حق ‌چه بفرمایید این عاشق حق!…

مشاکل و مشابه و همرنگ و همشکل با محبوب و معشوق میشه… سرتاپا خدا و خدایی…

مفاد همان آیه شریفه که  «وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا»  «خداوند به بندگان ویژه خودش شرابی مینوشاند که آنها را پاک میکند؛ شراب طهور… طهور یعنی پاک ِ پاک کننده…

امام صادق علیه السلام روایت دارد که «ای یطهرهم عن کل شیئ سوی الله»  «از همه چیز غیر الله آنها را تطهیر میکند؛ چیزی جز خدا در او باقی نمی ماند؛ سرتاپا میشود خدایی و فانی باالله و باقی بالله؛ به نحوی که معرفت او معرفت خداست؛ به نحوی که اطاعت او اطاعت خداست… عصیان او عصیان خداست… بیعت با او بیعت با خداست…

 إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّه

به صورت  «انما» میفرماید؛ این است و جز این نیست؛  «کَاّنه» نمیفرماید؛

(کسانی که با تو بیعت میکنند گویا با خدا بیعت کردند) (انما؛ این است و جز این نیست)

 

مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ اَطاعَ اللَّه

به صورت فقط دارد، نه اینکه  «کانه»

اطاعت از رسول تحقیقا اطاعت از خداست؛چرا که رسول فانی بالله است ؛ عبد مطلق حق است….آینه تمام نمای حق است… تشریع او تشریع حق است… تقیین او تقیین حق است… محبت او محبت حق است؛ بغض او بغض حق است؛ لذا بیعت با او بیعت با حق است و اطاعت از حق

و رسول صلی الله علیه و آله میخواهد ما را به اینجا برساند و چقدر خون جگر، چقدر آفت و آسیب نصیب او میشود تا اینکه یک قومی دور از حق و وحشی و فراری از حق، آشنا با حق کند و مرید حق و بعد واصل به حق… ‌همانطور که خود او باقی فی الله است، بقیه هم به اندازه قابلیتشان بشوند باقی بالله… فانی بالله…

قُل إِن كُنتُم تُحِبّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعوني يُحبِبكُمُ اللَّه

اگر خدا را، محبوب خودتون میدونید از من پیروی کنید که من شما را به خداوند میرسانم… سرتاپاخدا میکنم…

باید با پیغمبر بیعت کرد!… دست ارادت به پیغمبر و آل او داد و تا اینکه این مسیر به نتیجه برسد و ما را به مقصد برساند؛ مطابعت از رسول خدا و ولی خدا ما را خدایی میکند… سرتاپا بوی خدا میدهیم….

 

.

.

.

.

.

شرح کتاب اوصاف الاشراف خواجه نصیر الدین طوسی / جلسه ۵۶