«اعملوا آل داوود شکرا»

«ای فرزندان داود شاکر خدا بوده باشید که شما از خاندان نبوت اید»

داود به عنوان خليفه الله!.. داوود و سلیمان بن داود و فرزندان سلیمان و همینطور آل داود از خاندان رسالت قرار گرفته اند، این را خدای تبارک و تعالی میفرماید شاکر بوده باشید، اما  «و قلیلا من عبادی الشاکرین»

 

ما و شما که در مسیر علم و معرفت قرارگرفته ایم؛ شما خودتان را مقایسه کنید با همنوعانتان، هم سن و سالانتان که با شما در کوچه بازی می‌کردند؛ آنها کجایند، شما کجایید؟!

شما را خدای تبارک و تعالی این لیاقت و توفیق را داد که در حوزه هستید؛ در راستای طلب علم و معرفت قرار گرفته اید؛ کالای علم در اختیار شماست؛ آنها کجایند؟ آنها چه میکنند؟ این نیاز به شکر دارد…

هم التفاتش؛ اینکه انسان آنطور که هست به وظیفه اش عمل کندو قدردان این فرصتی که در اختیار او قرار داد.

یک فکری، یک بازنگری کنید، برآنچه که برشما گذشته است.

آنها کجایند؟

شما الان در چه راهی قرار گرفته اید؟

پدر و مادر   دوست، رفیق، همسایه و همه و همه… به شما چشم امید دوخته اند، که در این مسیر همانی را انجام دهید که  اولیای خدا انجام دادند؛ انبیاء انجام دادند؛

در مسیر انبیا گام نهاده اید و خدای تبارک و تعالی شما را لایق این راه قرار داده است و شما در این مسیر قرار گرفته اید؛ چقر التفات به این هست؟

چقدر قدردان این مسیر هستید؟

و چقدر پایبند این اقتضائات هستید؟

 

هرکس که بیشتر توجه دارد و بیشتر پایبند است، او مورد التفات خدای تبارک و تعالی بیشتر هست…

و هرچه کمتر و غافل تر، دورتر…

خدای تبارک و تعالی به شاکرش عنایت دارد؛

«وان شکرتم لازینکم»

و اگر کفران صورت بگیرد «ان عذابی لشدید» نتیجه اش است.

 

 

 

 

 

 

 

شرح کتاب اوصاف الاشراف