ان شاالله  خدا توفیق دهد هم این کتاب (اوصاف االاشراف خواجه نصیر) را به اتمام برسانیم و هم همگا م با این کتاب پیش برویم؛

خواندن , ان شالله مقدمه ی رسیدن بوده باشد؛ نه اینکه بخوانیم و ورق بزنیم و کتاب وجودی خودمان را رقم نزنیم!..

امیدواریم که این جلسات برای ما و شما مایه ی  شادمانی بوده باشد… و نقطه ی عطفی بوده باشد در زندگی ما…نه اینکه خدایی نکرده مایه ی وزر و وبال ما!.. به ما بگویند شنیدید, گفتید, اما کو نتایجش؟! وضع من از شما بدتر… حالا میگوییم شما شنیدید و عمل نکردید, من بیچاره گفتی…

خود “گفتن”, در مقایسه با مقام “شنیدن” تکلیفش خیلی سخت تر است؛ گفتن در مقام تعلیم, در مقام ترویج , در مقام توصیه, تبیین…

آنکسی که میشنود ادعایی ندارد؛ آمده بشنود؛ اما کسی که داره میگوید این تکلیفش خیلی سخت است؛ دعا کنید شما برای من بیچاره و من برای شما دعا میکنیم که از این لحظات و فرصت  های بدست آمده که خدا توفیق داده مینشینیم پای صحبت و بیان احکام و معارف الهی  میکنیم ان شاالله که این توفیق مقدمه ی توفیق برتر بوده باشد؛ جدی بگیریم… در خودمان پیاده کنیم… اهل صبر و تحمل بوده باشیم… لذت ببریم و تحمل کنیم… نه اینکه بگوییم ” آخش تمام شد!” که این اهانت است؛ جسارت است…

باید از آنچه در مسیر عشق برای انسان رقم میخورد لذت برد!

 

 

 

 

 

 

شرح کتاب اوصاف الاشراف