پنجمین فصل از باب سوم از رساله ی شریف اوصاف الاشراف، درباره صبر است.

 

پس از خوف و رجاء که عرض شد، سالک در سیروسلوک از این دو امر ناگزیر است، باید خوف داشته باشد، از اینکه از نفس، از شیطان، رودست نخورد و زمین نخورد؛ و امید داشته باشد که بالاخره این حرکت، ممکن است طول بکشد… فرایند طولانی داشته باشد اما بالاخره به نتیجه می‌رسد،

نوبت به این میرسد که سالک، خودش را مجهز به صبر کند؛

امیدواری بدون صبر معنا ندارد؛ آنکسی که امید دارد که نتیجه حاصل شود، اما برابر تنگناها یی که ممکن است در مسیر پیش آید، اهل صبر و شکیبایی نیست، چه امیدی؟

این امید با ناامیدی فرقی نمی‌کند؛ به نتیجه نخواهد رسید؛

صبر است که انسان را در این وادی کمک میکند؛

همانطور که خدای تبارک و تعالی فرمود:

«استعینوا بالصبر و الصلاه»

«از دو امر کمک بگیرید، در سیروسلوک الی الله و سیر تکاملی خودتان»

در نخستین مرتبه سخن از صبر است؛

 

انسان چه در کارهای دنیایی اش و چه در کارهای اخروی اش، اگر بخواهد موفق باشد و کارش به نتیجه برسد، باید اهل صبر و صبوری بوده باشد؛ اهل شکیبایی بوده باشد…

بدون صبر، نه کاری از کارهای دنیایی پیش می‌رود و نتیجه حاصل می‌شود و نه از کارهای اخروی…

 

 

 

 

شرح کتاب اوصاف الاشراف