خواجه نصیر در فصل رجاء از کتاب اوصاف الاشراف چنین آورده:

«و عدم رجا  در این مقام باعث یاس و قنوط باشد(۱)«إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ» )(سوره مبارکه یوسف، آیه ۸۷)

 

 

(۱)همانطوری که وجود رجاء دارای منافعی هست، اگر رجاء و امید مبدل به نا امیدی بشود، اینها برای انسان ایجاد زحمت می‌کند. انسان ناامید می‌شود و به کافران ملحق می‌شود؛ خدای تبارک و تعالی انسانهای ناامید را دوست ندارد. آنها را به جایی که باید برساند، نمیرساند؛

خدای تبارک و تعالی انسانهای ناامید را دوست ندارد؛

آنها را به جایی که باید برساند، نمیرساند؛

چون خودش بریده و  قطع کرده، امیدش را !..

 

 

(۲)(سوره مبارکه یوسف، آیه ۸۷)

بر همین اساس فرمود: «انَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ»

این ادامه ی همان فرمایشی هست که حضرت یعقوب خطاب به فرزندانش فرمود؛ «اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ وَأَخِيهِ»  «بروید و از یوسف و برادرش بنیامین تجسس کنید؛ جستجو کنید؛ فحص کنید؛  «وَلَا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ»  «از رحمت خدا نا امید نشوید؛ در ادامه دارد که:  «انَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ» «کافران هستند که از روح خدا ناامیدند؛ از رحمت خدا ناامیدند.

شما که ایمان دارید و کافر نیستید، نباید از رحمت خدا ناامید بوده باشید؛ درگاه خدا، درگاه نا امیدی نیست.

امید داشته باش و در راستای امیدت حرکت کن؛ از تو حرکت و از خدا برکت!..

 

مبادا به خداوند سوء ظن اعمال بشود؛ به خداوند بدبین باشید؛

به خودمان بدبین بشویم اشکالی ندارد‌. بالاخره ما همینیم!…خیلی هم به خودمان اعتمادی نداریم…

 

 

 

 

 

شرح کتاب اوصاف الاشراف