«انا عند ظن عبدی بی»

حدیث قدسی هست که؛  «من در نزد گمان بنده ی خود هستم؛ اگر به من بدگمان است، خب برایش چیزی به هم نمیخورد؛ اگر به من خوش گمان است و به من اعتماد دارد و سوء ظن ندارد، خب خیرش را خواهد دید!..

 

رجاء هست که این را رقم می‌زند؛ رجاء هست که انسان به خداوند حسن ظن پیدا می‌کند؛ و وقتی که حسن ظن پیدا کرد، وصال خداوند برای او متوقع هست؛

برای ایجاد توقع وصال درما، خدای تبارک و تعالی این جمله را فرمود که «انا عند ظن عبدی بی»

همانطور که شما نسبت به من اگر خوش‌بینی داشته باشید، من به همانصورت، برای شما خیر را رقم میزنم و خودم را در راستای مطلوب شما قرار میدهم و هرچه هم بدبین تر و سوءظن به خدا داشته باشند، از این امتیاز بی بهره تر…

 

 

 

 

بیانات حضرت استاد رمضانی در شرح کتاب اوصاف الاشراف / فصل رجاء