سالک نسبت به آنچه از او فوت شده باید محزون باشد؛ نسبت به آنچه از دست رفته… چه اجتناب گناه از او فوت شده  یا انجام طاعت…  یا فرض کنید خوابیدن های بی حساب و بی کتاب؛ خوردن های بی حساب و بی کتاب… گذراندن عمر همینطور!..به طور معمولی… لذت بردن و سر را بالا نکردن…

سالک باید محزون بشود که چرا ما یک عمر اینطور زندگی کردیم… زندگی ما با زندگی حیوانات چه تفاوتی دارد!؟ که ما خود را انسان می‌نامیم و اشرف مخلوقات! و حال آنکه شبیه به آنها داریم زندگی می‌کنیم!

 

بنابر فرمایش رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

  • بعضی افراد شبیه به بهائم اند.

آنها چه کسانی اند؟!

آنهایی که همتشان اکل است و و شرب است و نوم(خوردن، نوشیدن وخواب و لذت بردن)

  • بعضی شبیه فرشتگانند.

آنهایی که همتشان تسبیح است و تکبیر و تهلیل… (دائما در ذکرند، دائما در گفتن تکبیر و تسبیح و لا اله الا الله گفتن اند)

  • عده ای هم شبیه به انبیاء الله هستند

آنهایی که همتشان صلاة است؛ زکاة است؛ به همان اندازه ای که همتشان در نماز است؛ به همان اندازه توجه به خلق خدا دارند در زکات؛ حق الله و حق الناس

زکات سنبل حق الناس است

صلات سنبل حق الله است.

روابط خَلقی و حقی؛ هم به خدای تبارک و تعالی دین خود را می‌گذارند و هم به خلق خدا، دینشان را ادا می‌کنند…

این دسته فرشتگان نه،؛ بلکه پیامبران هستند؛ شبیه به پیامبران!

 

حالا اگر کسی همتش تسبیح و زکات و صلات نباشد و زندگی اش خلاصه شود در بهتر خوردن، بهتر پوشیدن و بهتر لذت بردن و بهتر خوابیدن…

خب حیوانات، بهائم چه میکنند؟! همت آنها مگر غیر اینست؟

 

 

 

 

شرح کتاب اوصاف الاشراف