«وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌»( سوره آل عمران . آیه ۱۷۵)

از من خوف داشته باشید!…

اگر شما واقعا ایمانتان ایمان است… باید نسبت به من خوف داشته باشید؛ خشیت و خوف داشته باشید… خوف مثبت؛ نه منفی ( که همان خشیت میشود)

خوف اعم است از خشیت ؛ خشیت مثبت است؛ ما خشیت منفی نداریم…

اما خوف گاهی از اوقات بجاست که همان خشیت است؛ حرم نگاه داشتن… و گاهی از اوقاب بی جاست که منفی است.

 

ابنجا که قرآن میفرماید: “لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ” بعنی خوف منفی ندارند.

اما همین هایی که خوف منفی ندارند, خشیت دارند؛ هرچه  معرفت به خداوند بیشتر، خشیت نسبت به او بیشتر…( وقتی که انسان به عظمت خداوند پی  ببرد… و خدا را به عنوان  عظیم بشناسد)

ما تا چم باز کردیم با خودمان را دیدیم با کسی شبیه خودمان… یا موجودات برتر دیدیم که اونها باز در فهرست امثال خودمان فهرست میشوند؛ لذا نمیتوانیم آن عظمت الهی را به ذهن بیاوریم…توجه داشته باشیم…

اگر ما به عظمت الهی پی ببریم ؛ تعظبم وعظمت او در دل ما جا باز کند به طور طبیعی  برابر او در دل ما خشیت بوجود می آید…

یک ترس با خوف مثبت…

که انسان برابر او کرنش پبدا میکند؛  خشوع پبدا میکند… مراعات او میکند… حرمت او را نگاه میدارد… این کمال برای انسان است

 

اما یک خوفی هست بی مورد؛  انسان از هر چه بترسد… لذا همیشه هم عقب مانده هستند… درجامیزنند… ترس در آنها ایجاد رکود مبکند… ایجاد عقب گرد میکند… به قهقرا برمبگرداند

 

لذا نسبت خوف و خشیت اعم و اخص هست… ( خوف اعم است؛ خشیت اخص هست)