در نصوص دینی اعم از آیات و روایات، به تفکر زیاد اشاره شده است؛

حث؛ برانگیختن؛ تحریص؛ ایجاد حرص و زیاده روی کردن در تفکر ، در نصوص فراوان است:

«تفکر ساعته قلیله افضل من عباده طویله»

همچنین :
امام عسکري (ع) مي‎فرمايد:
«لَيْسَتِ الْعِبَادَةُ كَثْرَةَ الصِّيَامِ‏ وَ الصَّلَاةِ وَ إِنَّمَا الْعِبَادَةُ كَثْرَةُ التَّفَكُّرِ فِي أَمْرِ اللَّهِ»

 

خواجه نصیر نیز میگوید:
در تنزیل حث بر تفکر زیاده از آن است که برتوان شمرد:

«وان فی ذلک* لایات لقوم یتفکرون»
(سوره مبارکه رعد. ایه ۳/نحل.آیه۱۱و۶۹/روم.آیه۲۱/جاثیه آیه۱۳)

*ذلک* در این آیه، هم به آیات آفاقی برمیگردد و هم به آیات انفسی
نشانه هایی هست، برای کسانی که اهل فکر و اندیشه اند… به سادگی از کنار آیات الهی نمیگذرند…
قدم به قدم نشانه هست؛ قدم به قدم آیات و دقایق و ظرایفی است که توجه انسان را به خود دعوت میکنند…

البته انسان! انسان!

 

اگر همه ی غذاها را در ظرفی بریزید بعد مدتی بو درمیاید، فاسد میشود؛ همین غذا ها را در معده بگذارید؛ چه کار میکند!..

این مربی کیست?! چیست!؟…
چطور این را تحویل میگیرد و تبدیل به چه میکند؟!
عصاره را ، جانش را میگیرد، به صورت خون در رگها جاری میکند و بعد هم جذب بدن میشود و گوشت، پوست، استخوان میشود!
آن دستگاه مبدل چطوری تنظیم شده است?!

در اختیار من و شماست

ما فقط احساس گرسنگی میکنیم و میگوییم و میخواهیم و بعد که سیر شدیم میگوییم نمیخواهیم!
از این بیشتر که از ما ساخته نیست!

خودش اتوماتیک وار تحت پرورش حق تبارک و تعالی این فرآیند را طی میکند!
همین امر کافی است… دیگر بقیه را کنار بگذاریم…

و وقتی آدم به اینها توجه میکند، دو آیات پایانی سوره ی جاثیه را بخواند:
«ولله الحمد رب السموات و رب الارض رب العالمین»

سربه آسمان نگاه کنید، مربی اوست؛
سر به زمین کنید و زمینیان را بنگرید رب اوست!
و آسمان و زمین روی هم رفته، رب العالمین!
می‌پروراند…

این معده است!؟ نخیر!
این قوه هاضمه و جاذبه و دافعه و… است!؟ نخیر!

اینها ظاهر قصه هست
انسان باید از ظاهر به باطن پی ببرد
و سیر کند
واین یعنی لقاءالله !..
این یعنی رسیدن به خدا!…

باید دست خدا را در وجود خودمان احساس کنیم…
این را تکرار کنیم…
تکرار کنید…
تکرار کنید…
یکبار نه!
سرغذا نشستید، از این نان و برنج و گوشت و…
تکرار کنید، می‌بینید  کم کم دست خدا در درون شما در حال فعالیت است… و اینجا به نوعی به لقاءالله می‌رسید…

دست خدا را ببینید…
ببینید و ببوسید…

این را تکرار کنید یک لذتی در ذائقه شما بوجود می آید…

یک رایحه ای در شامه ی شما بوجود می آید…

 

 

 

بیانات حضرت استاد رمضانی در شرح کتاب اوصاف الاشراف