«أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ ۗ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا»

 

این آیه، یک نمونه ای از فکر را در دهان فکر و عقل ما می‌گذارد:

«مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ»
خدای تبارک و تعالی آسمان و زمین را و هرچه در میان آن است، نیافرید؛
الا بالحق
مگر براساس حق!

 

آسمان و زمین براساس حق استوار است؛
این نظام بر محور حق میچرخد
دقیق!
آنقدر دقیق که محاسبات هزار سال پیش در زیج که خاک سبز شده با الان مو نمی‌زند! چنان حساب شده!
کرات… آسمانها و زمین… مدارات… کسوفات… خسوفات… تعدیلات… اوج ها… حظیظ ها… همه حساب شده، دقیق! طبق آن دارد انجام میشود؛

همه حق! عدل! قانون! روی حساب و کتاب!
یک ذره ای عقب و جلو نمی‌شود.

 

این جای فکر کردن ندارد؟!
قطعا هست‌
اما انسان غفلت دارد؛ و چون غفلت دارد محروم است!
باید برگردد و توجه کند و فکر کند…

خب این یکی از شاخه های فکر است؛ شاخه های اندیشه است، که علمای هیئت واقعا در این زمینه فکر کرده اند؛ چه علمای متاخر و چه اختر شناسان فعلی با آلات نجومی دقیق برای ما تحقیقاتی را در این زمینه انجام داده اند‌ که برای ما خوراک آماده قرار داده اند.

در این نظم و انضباط حاکم بر عالم فکر کنیم!

انسان خودش را در این مجموعه پیدا کند
و بعد همرام و همگام با کل نظام هستی شود…
و مثل بقیه ی میوه های این شجره به ثمر برسد؛ به بار بنشیند و شکوفا شود و میوه بدهد و به نتیجه مطلوب دست پیدا کند‌!
این یعنی رحمت‌! و اگرغیر این بود می‌شود لعنت

 

 

 

 

بیانات حضرت استاد در شرح کتاب اوصاف الاشراف/جلسه۳۷

نوشته خواجه نصیر/ باب سوم/فصل تفکر

تدریس شده در موسسه آوای توحید