انسان به طور طبیعی و روزمره بگذراند ، همان بهیمیت و حیوانیت است

از کنار  آیات الهی به سادگی گذشتن و عبور کردن، با آن حالت های حیوانی فرقی ندارد؛
دنبال خوراک و دنبال آب و لذت بردن… هزار قضایای ملفت نظر در پیش اوانجام شود، برایش هیچ فرقی نمی‌کند‌…

اما انسان اگر بخواهد، انسان باشد:

باید فکر کند! اندیشه کند! به فکر فرو رود!

به خودش فکر کند، به حق فکر کند، سر بالا کند…
کجاست؟!
از کجاست؟!
وظیفه اش چیست؟
چه باید بکند؟

اگراین فکر، فکر بوده باشد، سطحی نبوده باشد؛ صوری نبوده باشد؛ خیلی شیرین و دلنشین

و خیلی منشاء اثر!
سازنده…
(به قول آقایان) بنا!
دیگر بستگی به همت من و شما و حوصله و جدیت گرفتن کار و سرسری از کنار کار عبور نکنیم.

 

 

 

بیانات حضرت استاد در شرح کتاب اوصاف الاشراف /فصل تفکر