باید با تمام وجود، متمرکز شد؛
بعد از ازاله موانع…
بعد از برطرف کردن مزاحمت…

با خلوص نیت! از بهشت و جهنم دیگر گذشته باشد؛ فقط و فقط و فقط خدا!
هرچه غیر خدا باشد، قابل این نیست که توجهش به آن جلب شود.
«قل الله ثم ذرهم»
وقتی که خدا گفتی دیگر همه چیز را رها کن…
مگر به عنوان انجام وظیفه
هرچه وظیفه ایجاب میکند، چشم!
به عنوان انجام وظیفه، والا بخواهیم چیزی تعیین کنیم و غرضی داشته باشیم
و عوضی بخواهیم … نه! اگر میخواهی چیزی دهی خودت را بده…

غیر از تو، چیز دیگر ، ما را قانع نمیکند!

 

در دعای جوشن کبیر درست است در هر بند، خلصنا من النار هست؛
اما “نار” دو جور هست؛
برای عوام باشد، همین جهنم معمولی است
اما ناری هست که این جهنم معمولی، برابرش خیلی کم است!..
همانی که امام علی (ع) در دعای کمیل میفرماید:
«صبرت علی عذابک فکیف اصبر علی فراقک»
بر فرض محال که بر عذاب جهنم صبر کنیم(که آن هم نمیتوانم؛ بلکه فرض است)
با آتش فراق تو چه کنم؟

اینان چه میگویند… چه میخواهند!… و ما چه !!!..

 

 

بیانات حضرت استاد رمضانی در شرح کتاب اوصاف الاشراف