خدا رحمت کند آیت الله بهاالدینی ره، ایشان می فرمود:

این همه حیوان که در روی کره زمین است، اهلی ها یشان را شما استثنا کنید،( ۹۹ درصد حیوانات اهلی نیستند؛ با ما زندگی نمی کنند؛ با خودشان زندگی می کنند؛ ۹۹ درصد حیوانات وحشی اند) خب اینها مریض نمی شوند؟ اینها طبیب ندارند ؟ این ها اگر مریض شدند چطوری مرض های خودشان را اصلاح می کنند و اعتدال را باز می یابند؟

این حیواناتی که با ما زندگی می کنند خب ما دامپزشک داریم؛ برای آنها دامپزشک استخدام می کنیم واگر مریض بشوند و چه و چه ، داروهایی را تجویز می کنیم و اینها را مثل خودمان؛

اما ۹۹درصد حیوانات دارند زندگی می کنند ، مریض هم اگر بشوند چه کار می کنند؟  دامپزشک دارند ؟ نه !

اساس اصلاح اینها پرهیز است .

ایشان می فرمود (با توجه به آن اشرافی که داشت): اینها همین قدر که ببینند انحراف مزاج پیدا کردند و مریض شدند، از خوردن امساک می کنند ، دو روز ، سه روز ، چهار روز ، پنج روز… اصلا هیچی نمی خوردند؛ این مزاج ، خودش  خودش را بازیافت میکند و سلامت و اعتدال برمیگردد.

ما هم همینطوری…  ما هم اگر مبتلایی به آفتی و مرضی بشویم ، عمده پرهیز است.

حالا میبینید دیگر به مجرد اینکه یک سرفه ای می کنند و فلان دارو را فلان قرص را ، فلان کپسول را ، فلان کپسول را تا نزنند راحت نمی شوند؛ خوشحال نمیشوند؛ دلشان آرام نمیگیرد؛

دیگه  اینطوری بار آمدیم … سنتی در برابر مدرن؛  زندگی مدرن در برابر زندگی سنتی…