بعضی دوستان میگویند ما عصبانی میشویم با زن و بچه و دوست… قوه غضبمان قوی هست؛ چه کنیم که خودمان را از این مصیبت نجات دهیم؟

 

من( حضرت استاد رمضانی) دو توصیه به این عزیزان دارم:

۱) اینکه غذاهای حیوانی مخصوصا آنهایی که خون جهنده دارند مثل گوسفند، گاو و شتر کمتر استفاده کنند. اگر میخواد گوشتی استفاده بشود از نوع ماهی استفاه بشود؛ چرا که جنبه حیوانیت و بهیمی آنها بیشتر است. شهوت و غضب در آنها قوی تر است.

اما گوشتی که خون جهنده نیست به آن شدت و حدت نیست… در خوراک ها و غذاها مراقبت صورت گیرد که آنچه را که میخورید جنبه حیوانی اش کمتر باشد.

خود حیوانات بعضیهایشان خوراکشان گیاه است و بعضی گوشتخوار. کدام یک از اینها حیوان تر هستند؟ قطعا گوشت خوار

بره آرام است، خوراکش گیاه است. گرگ خوراکش گوشت هست, صباع است و قوه شهوت و غضبش قوی هست. همینطور ببر و پلنگ و…

حالا ما هم بخواهیم قوه غضب و شهوتمان پایین بیاید باید تقلیل در طعام های حیوانی داشته باشیم. اما ترک کردن آن به طور کلی مذموم است در شرع مقدس.

در روایت هست که “سید الاطعمه الحم” سید طعام ها گوشت هست. لذا در روایت هست اگر بیش از چهل روز کسی ترک کند مکروه هست.

 

 

جناب معجزه وقتی ترک حیوانی میکرد مقید بود ۳۹ روز ترک میکرد و میفرمود:  اگر ۴۰ روز بشود ، می افتد در فضای نهی روایت.

برنج با روغن نباتی و سیب زمینی و خورش با پوست هندوانه درست میکرد. ما هفته ای یکبار خدمت ایشان مهمان میشدیم خودش فرموده بود؛ دو شنبه ها در هر هفته ای میرفتیم خدمتشان… خیلی هم آشپز خوبی بود. خیلی هنر آشپزی اش فوق العاده بود( این چلو کباب آقای توکل که بود؛ از دست پرورده های ایشان بود، غذایی که ایشان به مردم تحویل میداد در کل قم بی نظیر بود؛ حالا تعطیل شده نمیدانم کجا رفته.. مرحوم شده)

 

 

۲)و دومین توصیه مراقبه هست؛ انسان مواظب باشد که خداوند رقیب اوست و مراقب او… در محضر خداست، صحنه ای که متوقع هست, پیش بیاید که مایه بروز نارحتی هست و  انسان ممکن هست از کوره در برود؛ از همان لحظه ای که هنوز پیش نیامده، خودش را اماده کند و در محضر خدا ببیند و از خدا بخواهد که خدیا این توفیق را به من بده که بتوانم علی ماینبغی و کما ما ینبغی عکس العمل از خودم نشان بدهم.

بروزات رفتاری من در محدوده عقل و شرع بوده باشد…

 

پس:

تقلیل حیوانی

و مراقبه