دنيا را دو صورت است:

_يكى ظاهرى

_و ديگرى باطنى.

 

ظاهر دنيا همين است كه مردم شاهد آن هستند و خداوند درباره آن مى‏ فرمايد: «يعلمون ظاهرا من الحيوة الدنيا و هم عن الاخرة هم‏غافلون» اينان از زندگى دنيا همین ظاهر را میدانند و از آخرت غافلند.

و اما باطن دنيا عبارت است از جهنم كه در آخرت يعنى روز «تبلى السرائر» براى ‏مردم آشكار مى‏ گردد.

 

خداوند مى‏ فرمايد: «بی شك جهنم بر كافران محيط است.»

و در جاى ديگر مى ‏فرمايد:«بى ‏گمان آنان كه اموال يتيمان را ظالمانه ‏مى ‏خورند همانا در شكم ‏هايشان آتش مى‏ خورند.»

همچنین مى ‏فرمايد:«منافقان در پايين ‏ترين جاى جهنم قرار دارند.» و چون جهنم، باطن دنياست منظور از ورود بر آتش در قول خداوند كه ‏مى‏فرمايد:«كسى از شما نيست مگر آن كه بر آتش وارد گردد و اين چيزى است‏ حتمى و شدنى.» همين ورود در دنياست.

 

‌_لذا وقتى كه از امام عليه السلام مى ‏پرسند آيا شما هم مشمول اين آيه و اين سخن هستيد؟

_امام پاسخ مى‏ دهد:«آرى، اما هنگامى كه ما از آن عبور كرديم خاموش بود; يعنى ما از دنيا در حالى عبور كرديم ‏كه چنگال‏ هايش در ما فرو نرفت و در دام ‏هايش نيفتاديم و وابستگى ‏هاى آن به ‏دامان ما بند نشد.»

 

 

گام نخستین در سیر و سلوک – ۸
جهنم همان باطن دنیاست