خاطرات آیت الله حسن رمضانی از علامه حسن زاده آملی

 

مداومت در تحصیل علم

علامه حسن زاده آملی می فرمود:

ما در طول سال فقط دو روز را تعطيل مي‌کرديم. روز عاشورا و روز بيست و هشتم صفر. هر روز درس، جمعه و پنجشنبه و عيد و عزا نمي‌شناختيم. هم اساتيد ما در خدمت ما بودند و انسان‌هاي پرکار و فداکاري بودند و در برابر ما تمکين مي‌کردند و هم ما وقتي که مي‌ديديم آنها اينطور فداکارند و در کار هستند، قدر می‌دانستیم و از فرصت‌های بدست آمده استفاده می‌کردیم.

 

ایشان می‌فرمودند: ما يک روز که هوا خيلي سرد بود و برف بسيار زيادي آمده بود و راه‌ها تقريباً بسته شده بود، با هزار و يک زحمت خودمان را به منزل آقای شعرانی رسانديم با شرمساري در زديم و ايشان در را باز کردند وقتی که خدمت ايشان نشستيم،

_با شرمندگي گفتيم: ببخشيد آقا که در اين موقعیّت مزاحم شدم دلم نمي‌آمد که درس را تعطيل کنم.

_ايشان ‌فرمود: که نيازي به اين حرف‌ها نيست. مگر اين گداها که سر راه می‌نشینند کارشان را تعطيل کرده بودند که ما کارمان را تعطيل کنيم؟

_گفتم: نه آنها اتفاقاً اين روزها کارشان گرم‌تر مي‌شود. ‌

_فرمود: ما هم نبايد کارمان را تعطيل کنيم. کتاب را بياور بخوانيم.