حساسیت علامه حسن زاده نسبت به وحی//
نگاه عرفا به وحی //
بینش نادرست مخالفان عرفان درباره عرفا //

 

 

استاد حسن رمضانی می فرمود:

درجه حساسيت علامه حسن زاده آملی با همه تخصص‌ هاي فلسفي، عرفاني و علوم مربوطه‌ اي كه دارند نسبت به وحي و تعالیم وحی بسیار بالاست و این را بيشتر براي افرادي عرض مي‌ كنم كه گمان مي‌ كنند كساني كه به طرف فلسفه و عرفان و تخصص‌ هاي مربوطه رفتند ديگر مسائل مربوط به وحي و شرع و مكتب ولايت و اين موارد در اينگونه افراد كمرنگ جلوه مي‌ كند.

 

 

علامه مي‌فرمود:

اگر ما فرض كنيم تمام بني‌ نوع انسان بشوند فارابي،

تمام بني‌ نوع انسان بشوند بوعلي،

تمام بني‌ نوع انسان بشوند ملاصدرا و ميرداماد و انيشتين و افلاطون و سقراط،

در اين فضا، اگر پيامبر بيايد و مبعوث شود اين آيه باز صادق است كه «هو الذي بعث في الأميين رسولاً.»

هر چه هستند و هر كه هستند در برابر آن كسي كه وحي مي ‌آورد امي و بي ‌سواد هستند.

 

 

اين چه ارزيابي دقیق و حسّاس نسبت به وحی است که یک فيلسوف و يك عارف دارد؟!

چقدر بي ‌معرفت هستند و چقدر كم ‌معرفت هستند كساني كه مي‌ گويند اگر شخص به طرف عرفان و فلسفه برود ديگر تعالیم وحی در ذهن‌شان ضعيف و كمرنگ جلوه مي‌ كند.

اتفاقاً قضیه برعکس است چون حقایق برای چنین کسی روشن ‌تر مي‌ شود. حقايق را كه بر اساس حق و صدق به‌دست ما رسيده است بهتر مي‌ گيرند و بهتر مي‌ فهمند.

اصلاً‌ اينگونه علوم براي تقويت هاضمه من و شما است. براي توسعه دين من و شما است. هر چه دين ما توسعه‌ اش بيشتر شود و هاضمه ما قوي‌ تر شود اين لقمه‌ هاي وحياني را بهتر مي‌ گيريم و بهتر هضم مي‌ كنيم و بهتر مي‌ فهميم.