تلطیف سِرّ

انسانی که میخواهد در راستای ملکوت قرار بگیرد و ارتباط بگیرد و حشر و نشر داشته باشد، قطعا تناسب و سنخیت لازم دارد… همان شعری که همه شنیده اید:

کند همجنس با همجنس پرواز /  کبوتر با کبوتر باز با باز

مگر میشود یک انسان خشن، جسور ، گستاخِ تادّب نایافته؛ به عالم ملکوت راه پیدا کند!؟… و انس بگیرد !؟..

یا آن عالم و فرشتگانش با این خصوصیات با انسان انس بگیرند؟!.. قطعا صورت نمیگیرد…

حتما و حتما ! باید تناسب و سنخیتی بین این طرف و آن طرف بوده باشد تا ارتباط صورت گیرد؛ وگرنه راه بسته است!..

خدای تبارک و تعالی لطیف است!.. عطوف است… خدای تبارک و تعالی مهربان است!..

با دل مهربان به ملاقات مهربان میشود رفت!.. با دل تلطیف شده میشود به لقاء لطیف رفت… بادل پر رافت و رحمت، به طرف خدای رئوف و رحیم رفت؛ و از او تاثر پذیرفت…

 

و آن امری که انسان را لطیف میکند و ریاضتی که انسان را در این جهت کمک میکند دو امر هست که شیخ بو علی به آن اشاره میکند:

یکی فکر لطیف است

و دیگری عشق عفیف