«انَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ »(سوره مبارکه اعراف . آیه ۴۰)

در این آیه سخن از آسمان و باز شدن درهای آسمان مطرح هست… و دخول به بهشت سعادت…

ما اگر بخواهیم به بهشت سعادت وارد شویم و درهای آسمان برروی ما باز شود… باید دور  و بر جرم را که منجر به کلفت شدن بعد حیوانی ماهست خط بکشیم …

 و برابر آیات الهی سر تسلیم فرود بیاوریم… و دستورات خدا را وقع بنهیم… براساس آن حرکت کنیم تا جُرمی صورت نگیرد… تا جِرمی و فربه ای و چاقی نفس صورت نگیرد… تا از سوراخ تنگ ملکوت که مایه دوخت و دوز و جفت و جور کردن است عبور کنیم… و برسیم به جایی که باید برسیم…

 

_ مولوی در  این سه بیت  آیه را خیلی زیبا ارائه فرموده:

نیست سوزن را سر رشته دوتا(۱)

چون که یکتایی درین سوزن در آ

(۱)سوزن که میخواهد وصل کند و وصال را به ارمغان بیاورد؛ باید رشته ای در این سوزن باشد که دو شاخه نباشد، وگرنه رد نمیشه و باید انگشت را تر کنی و بعد آن را بتابانید تا از دوگانگی خارج شود و توحد پیدا کند تا بتواند از سوراخ سوزن رد شود…

(۲)اگر یگانه شدی میتوانی وارد این سوزن بشوی… و این سوزن ملاک وصال بوده باشد… و شما را وصل کند به آن جایگاهی که باید وصل کند!

 

رشته را با سوزن آمد ارتباط  / درخور با جمل سَمُّ الخیاط(۳)

کی شود باریک هستی جمل  / جز به مقراض ریاضات و عمل(۴)

(۳)یعنی باید سنخیت داشته باشد… (رشته با سوزن باید بخورد) ریسمان را نمیتوانید با این سوزن باریک ارتباط دهید…

(۴)  باید ریاضت کشید… باید تن به عمل داد و از حرکت بر اساس هوا دست برداشت، تربیت شد، پرورش یافت؛ تا اینکه بتوانیم از این مراحل عبور کنیم… و به وصال برسیم… والا نمیشود و روز به روز چاق تر در بعد حیوان … این میشود انسداد… محرومیت …