«وَ لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلىَ‏ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنهُمْ زَهْرَةَ الحَيَوةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنهُمْ فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيرٌ وَ أَبْقَى‏» (سوره مبارکه طه . آیه ۱۳۱)

جناب خواجه نصیر, برای آغاز فصل, انتخاب زیبایی با این آیه داشته است.

آیه ای که خواجه در آغاز این فصل از کتاب آورده مضمونش این است که؛ چرب و شیرین دنیا آفت دنیا و آخرت است؛ آفت سیرو سلوک است… کسی میتواند در این مسیر حرکت کند که یک ذره به این امور رغبت نداشته باشد…

 

خداوند پیغمبر خودش را دارد تربیت میکند!..(جنبه دفعی دارد؛ نه جنبه رفعی…) و دیگران هم یاد بگیرند دیگران هم در این زمینه آموزش ببینند…

مبادا ای پیامبر ما! که حبیب مایی! محبوب مایی! مبادا! و مبادا! چشم بدوزی به این چیزهایی که ما اهل دنیا را از آن بهره مند ساختیم.. آن هم براساس فتنه و امتحان… مبادا چشم بدوزی! و اینها برایت معیار بوده باشد و مست اینها شوی!

اینها , «زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا» است؛ شکوفه های زندگی دنیاست…

شما که اهل دنیا نیستی؛ اهل دنیای آخرتی …

اصلا اهل آخرت هم نیستی … اهل اللهی!.. اهل الله…

 

_در این آیه، سخن از افتنام (فتنه) است؛ خدا به پیغمبرش میفرماید مبادا چشم بدوزی به این امور چرب و شیرین دنیا که دسته هایی از مردم را ما بهره مند کردیم تا اینکه آنها را بیازماییم.

«رِزْقُ رَبِّكَ خَيرٌ»آن رزق خدایی که خدا روزی ات میکند آن خوب است! اینها که چیزی نیست…

«عَسى‌ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً»  رسیدن به مقام محمود!   (سوره مبارکه اسرا . آیه ۷۹)

«فَتَدَلیَ‌ فَکاَنَ قَابَ قَوْسَینْ‌ِ» این خوب است!   (سوره مبارکه نجم)

همین که ما در دعای سحر ماه مبارک میخوانیم

اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ مِنْ بَهاَّئِکَ بِاَبْهاهُ وَکُلُّ بَهاَّئِکَ بَهِیُّ

اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِبَهائِكَ كُلِّهِ

اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ مِنْ جَمالِكَ بِأَجْمَلِهِ وَكُلُّ جَمالِكَ جَمِيلٌ

اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِجَمالِكَ كُلِّهِ .

اللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ مِنْ جَلالِکَ بِاَجَلِّهِ

یعنی اوصاف کمال و جلال را از خدای تبارک و تعالی را خواستن و خداگونه شدن… و خدامحور گشتن و مظهر اسماءالله قرار گرفتن… و این خیر رزق ربک است.

«وَ لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ» بعضی ها یک چشم میدوزند… بعضی ها هر دو چشم!! این قسمت  اشاره به آنهاست. که یک عده هردو چشمشان را میدوزند!! تومبادا اینطوری بوده باشی هردوچشمت را بدوزی!

«إِلىَ‏ مَا مَتَّعْنَا» به آن چیز هایی که بوسیله آنها ما متمتعشان ساختیم.

 

 

_ونکته بعدی آیه: «أَزْوَاجًا مِّنهُمْ» این ازواج به معنی زوجه و زن و نیست… ازواجا یعنی دسته هایی از این مردم را؛ میخواهد بگوید که همه بهره مند نیستند؛ بعضی ها بهره مند اند؛ از پول و مقام …

در آیه شریفه دیگر هم میفرماید: «زینت الحیاه الدنیا…» اینجا به جای زینت, زَهْرَةَ الحَيَوةِ الدُّنْيَا است. به تعبیر خودمان چرب و شیرین زندگی

 

_«لنَفْتِنهُمْ فِيهِ» تا اینکه اینها را از این بهره مندی بیازماییم.

فتنه اینجا مطرح شده است؛ چراکه «فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيرٌ وَ أَبْقَى» اینی که اینها دارند،خیر نیست؛ شر است.

و اینی که اینها دارند مال دنیاست و اینی که تو داری ابقی است… دائم است به دوام ابد … حق تبارک و تعالی…