خواجه در آغاز این باب میفرماید کسی که میخواهد از گناه توبه کند، رجوع کند (که در واقع توبه یعنی رجوع از گناه، بازگشت از گناه)؛
باید گناه را بشناسد.

باید بفهمیم گناه چیست؟ کسی که نمیداند گناه چیست، چطور برگردد؟! بعد از شناخت گناه میتوانیم رجوع کنیم…

 

لذا ایشان اعمال را در ۵ قسم، تقسیم میکنند؛همان تقسیم معمول و معروف:
▫️عمل واجب
▫️عمل حرام
▫️عمل مستحب
▫️عمل مکروه
▫️عمل مباح

۱)نسبت به “واجب” ,  گناه؛ یعنی ترک واجب.
۲)نسبت به “حرام ” , گناه؛ یعنی عمل به حرام.

۳ و ۴)در آنجا که “مستحب” است یا در آنجا که “مکروه” است, گناه “ترک اولی” است.
ترک اولی آنست که انسان عمل مستحبی را انجام ندهد، از روی بی اعتنایی یا مکروهی را انجام دهد، از روی بی اعتنایی. که ما از ارتکاب مکروه یا ترک مستحب، روی هم رفته؛ تعبیر میکنیم به ترک اولی.

۵) نسبت به قسم پنجم که “مباح” است دیگر گناه و معصیت قابل تصویر نیست. چون هیچ ترجیحی ندارد، فعلش بر ترکش یا ترکش بر فعلش.