جناب خواجه عبدالله انصاری در کتاب در صد میدان، برای “مطیع” که عمل خودش رابزرگ میشمارد, سه خصوصیت بیان میکند:

۱)اولین خصوصیتی که بیان میکند اینست که؛ عیبِ عملِ خودش را دنبال نمیکند. ناجستن عیب  از عمل؛ آفت شناسی, آسیب شناسی نسبت به اعمالش ندارد.

۲)دوم اینکه به عمل تکیه میکند؛ خودش را اهل نجات میبیند؛ میگوید با این همه عملی که انجام دادم اهل نجاتم! معلوم است به عملش خیلی مینازد…

۳)سوم اینکه همیشه عیب این و آن را میگیرد. تو اگر واقعا از عملت راضی نیستی بــــه خـــــودتـــــــــــ بپــــــــــرداز. چرا عیب این و آن را میگیری؟!…