آیه ی دیگری که خواجه در فصل ششم یعنی اخلاص آورده؛ آیه ۱۱۰ سوره مبارکه کهف می باشد.

«فمَن کانَ یَرجوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلیَعمَلَ عَمَل صالِح وَلایُشرِک بِعِبادِه رَبِّه اَحَد»

در این آیه “لقاءالله” مورد توجه قرار گرفته و اینکه اگر افراد میخواهند به وصال الهی برسند، باید این هشدار ها را جدی بگیرند:

۱)اولا شخص باید اهل “عمل” باشد. “فَلیَعمَل”

۲)در مرحله بعد “عمل صالح”، عمل مناسب ،عمل درخور ،بجا، به موقع…

مثال نماز را گفتیم؛ در حال غرق شدن فردی دیگر،
که نماز در اینجا عمل صالح نیست،
و وظیفه، نجات آن فرد است؛ نه اینکه انسان خشکی کند و بگوید نماز واجب است.

۳)شرط سوم “قصد”است؛ فقطِ فقط خدا!