«سبحانه وَ اَنیبُوا اِلی رَبِّکم وَ اسلِموُا لهُ» (سوره مبارکه زمر‌ـــ۵۴)

انابت:
با خدای گشتن!
از شیطان و نفس بریدن!
وحرکت را با خدا قرار دادن!
به راه خدا رفتن !
به خدا اقبال کردن!
از کارهایی که براساس خودمحوریست، پرهیز کردن است …

و با سه چیز تحقق پیدا میکند:
(۱) به باطن همیشه متوجه خدای تعالی باشد.
در افکار و عزائم طلب قربت به او کند، قصد نزدیک شدن به او را در فکر خود و در عزیمت خود داشته باشد.
«وجاءَبِقَلبِ مُنیب» ق. ۳۳

(۲) به ذکر او و ذکر کسانی که به حضرت او نزدیکتر باشند، مشغول باشد.(انابتی که با قول سامان پیدا میکند.)
یعنی در همه اوقات متذکر نام او باشد, و نام کسانی که باقی و فانی در اویند… یعنی اولیاء الله
«و مَا یَتذَکّر اِلاّ یُنیب» (سوره مبارکه غافر . آیه ۱۳)

(۳) مواظبت بر اعمال ظاهره داشته باشد؛ مانند صلاه…