کفر ممکن است, عقیدتی باشد یا عملی.

اصولا ما اهل “کفر عقیدتی نیستیم” ؛ اما “کفر عملی” کم و بیش در ما هست،
کفران نعمت داریم!
فرصت ها را از دست میدهیم، الان سلامتی هست، جوانی هست, نشاط هست … میتوانیم کار کنیم اما نمیکنیم، این کفران نعمت است؛
این, کفر عملی است…
این شخص در کارهایش ثبات ندارد و دچار غفلت میشود.
این شخص به جایی نمیرسد! قیافه باطنی برای او رقم نمیخورد!…

قیافه باطنی زمانی برای انسان رقم میخوردکه کار او، با علم و عمل باشد و آن هم به طور مداوم و ثابت تکرار کند. اینجاست که باطن, شاکله پیدا میکند.