آیا سماع مورد تایید عرفان اسلامی است؟

پاسخ استاد معظم رمضانی: «اگر مراد از سماع همین رقص و پایکوبی و این حرکاتی است که اکنون در خانقاه ها مرسوم است, اینها نادرست است و قابل دفاع نیست. اینها اصلا سماع نیست بلکه رقص و لهو است.

از این رو مولوی می گوید: «برسماع راست هرکس چیز نیست / لقمه هر مرغکی انجیر نیست» ؛یعنی آن سماعی که حقیقتا سماع است برای اینها حاصل نمی شود؛ بلکه رقص است, لهو است و در حقیقت سماع عرفانی نیست.

محیی الدین ابن عربی (پدر عرفان نظری) هم این سماع را مذمت می کند.

ولی اگر مراد از سماع, سماع حقیقی است که یک نوع حالت بی قراری است که از غلبه وحدت و وجد بر عارف عارض میشود و آرامش را از او میگیرد و مثل پروانه که عاشقانه به دور شمع می چرخد و می چرخد… تا به وصال برسد. او را ناخواسته به چرخش در می آورد, این امر را نمی شود رد کرد و مردود دانست و اختیاری هم نیست تا کسی به حرمت یا حلیت آن فتوا بدهد. (دقت شود).»