صوفیه؛ یعنی اهل تزکیه, تذهیب, صاف شدن, و پاک شدن؛ نه به معنای خانقاهی یا صنفی آن.

در این مورد ابوبکر کتانی میگوید: «التصوف صفا و المشاهده» “تصوف این است که صاف شوی و بعد هم ببینی( مشاهده کنی)”.

ابوعلی رودباری نیز میگوید: صوفی آن است که پشمینه بپوشد برای صفا, و برخط مستقیم پیامبر گام بردارد. و اهل دنیا نباشد؛ نزد او طلا و سنگ ریزه فرقی نکند, وگرنه از سگ کوفی پایین تر است.

بنابراین باید آگاه بود حق و باطل به هم آمیخته اند؛ نباید به خاطر اصل, غلط کاری عده ای را توجیه کنیم, ویا اصل را تخطئه کنیم به خاطر غلط کاری های عده ای.