حساسیت علامه حسن زاده نسبت به وحی در چه حد است؟

درجه حساسيت ايشان با همه تخصص‌هاي فلسفي، عرفاني و علوم مربوطه‌اي كه دارند نسبت به وحي و تعالیم وحی بسیار بالاست و این را بيشتر براي افرادي عرض مي‌كنم كه گمان مي‌كنند كساني كه به طرف فلسفه و عرفان و تخصص‌هاي مربوطه رفت ديگر مسائل مربوط به وحي و شرع و مكتب ولايت و اين موارد در اينگونه افراد كمرنگ جلوه مي‌كند.

ايشان مي‌فرمود اگر ما فرض كنيم تمام بني‌نوع انسان بشوند فارابي، تمام بني‌نوع انسان بشوند بوعلي، تمام بني‌نوع انسان بشوند ملاصدرا و ميرداماد و انيشتين و افلاطون و سقراط، در اين فضا اگر پيامبر بيايد و مبعوث شود اين آيه باز صادق است كه «هو الذي بعث في الأميين رسولاً.»

هر چه هستند و هر كه هستند در برابر آن كسي كه وحي مي‌آورد امي و بي‌سواد هستند. اين چه ارزيابي دقیق دقیق و حسّاس نسبت به وحی است که یک فيلسوف و يك عارف دارد.

چقدر بي‌معرفت هستند و چقدر كم‌معرفت و فاقد معرفت هستند كساني كه مي‌گويند اگر شخص به طرف عرفان و فلسفه برود ديگر تعالیم وحی در ذهن‌شان ضعيف و كمرنگ جلوه مي‌كند.

اتفاقاً قضیه برعکس است چون حقایق برای چنین کسی روشن‌تر مي‌شود حقايق را كه بر اساس حق و صدق به‌دست ما رسيده است بهتر مي‌گيرند و بهتر مي‌فهمند.

اصلاً‌ اينگونه علوم براي تقويت هاضمه من و شما است. براي توسعه دين من و شما است. هر چه دين ما توسعه‌اش بيشتر شود و هاضمه ما قوي‌تر شود اين لقمه‌هاي وحياني را بهتر مي‌گيريم و بهتر هضم مي‌كنيم و بهتر مي‌فهميم.