خواجه نصیر
در اوایل کتاب اوصاف الاشراف تشبیه و تنزیه صرف را محکوم و مردود دانسته است.

محی الدین عربی نیز میگوید:

که آن کسی که خدا را تنزیه صرف میکند او یا بی ادب است یا جاهل

به اینصورت که خدا را با این تنزیه (تسبیح) بدون حمد، از خلقش جدا کرده و خلق رو یک طرف و خدا را جدا تصور کرده.

➖ تعالیم قرآن نیز تنزیه صرف را نمی پذیرد.

چراکه خداوند در عین اینکه منزه است در همه چیز خودش را نشان داده و تجلی کرده در
▫️عالم عقل ،
▫️ عالم مثال،
▫️عالم ماده

که انسان کامل تجلی اعظم است