حادثه عاشورا را از دو زاویه باید دید به نحوی که با هم تعارض نداشته باشند.

۱٫ زاویه نخست این است که ببینیم اسلام زنده شد و بنی امیه، مفتضح شد. خون امام حسین علیه‌ السلام و یارانش درخت اسلام ناب را تا قیامت آبیاری کرد و رشد داد و ببینیم امام حسین علیه‌ السلام و یارانش به وصال حق رسیده و از زندان دنیا نجات یافتند همه اینها چیزهایی است که از زاویه اول آنها را در حادثه عاشورا و کربلا می‌ توان دید که همه جمالی‌ اند و همه مایه خوشحالی و سرور و ابتهاج است.

۲٫ زاویه دوم این است که ببینیم امام معصوم، با چنان وضعی به شهادت رسید و آن همه مصیبت‌ و سختی‌ بر اهل بیت علیهم‌ السلام وارد شد.
حال اگر از این زاویه به قضیه نگاه کنیم، قضیه و حادثه بسیار فجیع و بسیار دردآور و بسیار ناراحت کننده است و شایسته است انسان خون گریه کند.

وجهه ‌‌ها و جهت‌ ها و زاویه دیدها را نباید به هم ریخت و با هم خلط کرد و اشتباه گرفت. هر دو را باید دید. اگر تنها یک زاویه را ببینیم دچار اشتباه می شویم.

🔹آیت الله حسن رمضانی

ارسال دیدگاه